کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ میلی‌ گرم چیست و برای درمان چه نوع تشنجی استفاده می‌شود؟

کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ میلی‌ گرم (Ethosuximide 250 mg) یک داروی ضدتشنج است که برای کنترل حمله‌های تشنج غیابی (Absence Seizures) استفاده می‌شود. این نوع تشنج معمولاً با خیره شدن ناگهانی، قطع موقت پاسخ‌ دهی و بازگشت سریع فرد به حالت طبیعی همراه است.

اتوسوکسیمید با تأثیر بر فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز، به کاهش تعداد حمله‌های غیابی کمک می‌کند. این دارو به‌ویژه در کودکان مبتلا به صرع غیابی دوران کودکی کاربرد دارد.

اتوسوکسیمید ۲۵۰ میلی‌گرم بیماری صرع را به‌طور قطعی درمان نمی‌کند، اما می‌تواند حمله‌ها را کنترل کند و به بهبود تمرکز، یادگیری و فعالیت‌های روزمره بیمار کمک کند.

مهم‌ترین کاربردهای اتوسوکسیمید ۲۵۰ عبارت‌اند از:

  • کنترل تشنج غیابی در کودکان
  • کاهش تعداد حمله‌های کوتاه همراه با خیره شدن
  • کنترل اختلال موقت هوشیاری در تشنج غیابی
  • کمک به بهبود عملکرد تحصیلی و فعالیت روزانه از طریق کنترل حمله‌ها

نکته مهم این است که اتوسوکسیمید برای همه انواع تشنج مناسب نیست. اگر بیمار علاوه بر تشنج غیابی، حمله‌های دیگری مانند تشنج تونیک‌ـ‌کلونیک داشته باشد، پزشک باید داروی مناسب‌تری انتخاب کند.

کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ چگونه در مغز اثر می‌کند؟

اتوسوکسیمید فعالیت غیرطبیعی سلول‌های عصبی را که در ایجاد تشنج غیابی نقش دارند، کاهش می‌دهد.

یکی از اثرات شناخته‌شده این دارو، مهار کانال‌های کلسیمی نوع T در سلول‌های عصبی تالاموس است. این کانال‌ها در ایجاد الگوهای الکتریکی مرتبط با تشنج غیابی نقش دارند.

با کاهش فعالیت این کانال‌ها، اتوسوکسیمید می‌تواند:

  • فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز را کاهش دهد.
  • تعداد حمله‌های غیابی را کمتر کند.
  • به حفظ هوشیاری و پاسخ‌دهی طبیعی کمک کند.
  • کنترل تشنج را در طول فعالیت‌های روزانه بهبود دهد.

این دارو بیشتر روی تشنج غیابی اثر دارد و برای درمان تمام انواع صرع طراحی نشده است.

کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ برای چه افرادی مناسب است؟

پزشک ممکن است کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ را برای بیمارانی تجویز کند که به تشنج غیابی مبتلا هستند.

این افراد ممکن است علائمی مانند موارد زیر داشته باشند:

  • خیره شدن ناگهانی برای چند ثانیه
  • قطع موقت صحبت یا فعالیت
  • پاسخ ندادن به صدا زدن اطرافیان
  • پلک زدن سریع هنگام حمله
  • بازگشت سریع به فعالیت قبلی پس از پایان تشنج

تشنج غیابی بیشتر در کودکان دیده می‌شود، اما ممکن است در سنین دیگر نیز رخ دهد.

تشخیص این نوع تشنج معمولاً با بررسی شرح حال، معاینه متخصص مغز و اعصاب و نوار مغز (EEG) انجام می‌شود.

اتوسوکسیمید ۲۵۰ برای چه نوع تشنجی استفاده می‌شود؟

مهم‌ترین کاربرد اتوسوکسیمید، درمان تشنج غیابی ساده است. این حمله‌ها معمولاً کوتاه هستند و با قطع موقت آگاهی و خیره شدن همراه می‌شوند.

اتوسوکسیمید برای همه انواع تشنج مناسب نیست.

برای مثال، تشنج تونیک‌ـ‌کلونیک ممکن است با سفت شدن بدن، حرکات شدید اندام‌ها و کاهش یا از دست رفتن هوشیاری همراه باشد. اتوسوکسیمید به‌تنهایی برای کنترل این نوع تشنج مناسب نیست.

اگر بیمار هم‌زمان چند نوع تشنج داشته باشد، پزشک ممکن است داروهایی مانند والپروات یا لاموتریژین را بررسی کند. انتخاب دارو به نوع حمله‌ها، سن بیمار و شرایط پزشکی او بستگی دارد.

نحوه مصرف کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰

کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ باید دقیقاً مطابق نسخه پزشک مصرف شود. پزشک معمولاً درمان را با مقدار کمتر شروع می‌کند و در صورت نیاز، مقدار دارو را به‌تدریج افزایش می‌دهد.

این روش به بدن فرصت می‌دهد به دارو عادت کند و ممکن است احتمال بروز بعضی عوارض را کاهش دهد.

نکات مهم هنگام مصرف:

  • کپسول را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
  • دارو را هر روز در ساعت‌های مشخص مصرف کنید.
  • کپسول را با آب ببلعید.
  • مقدار مصرف را خودسرانه تغییر ندهید.
  • بدون مشورت پزشک، کپسول را با شربت یا شکل دارویی دیگری جایگزین نکنید.
  • حتی در صورت قطع شدن حمله‌ها، مصرف دارو را خودسرانه متوقف نکنید.

دوز کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ چقدر است؟

هر کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ حاوی ۲۵۰ میلی‌گرم ماده مؤثره است. این عدد نشان‌دهنده قدرت هر کپسول است و لزوماً مقدار مصرف روزانه بیمار را مشخص نمی‌کند.

مقدار مصرف به عوامل مختلفی بستگی دارد:

  • سن بیمار
  • وزن بدن، به‌ویژه در کودکان
  • تعداد و شدت حمله‌ها
  • پاسخ بدن به درمان
  • عوارض احتمالی
  • داروهای هم‌زمان

پزشک ممکن است مقدار مصرف را در چند نوبت روزانه تقسیم کند. بنابراین، تعداد کپسول‌های موردنیاز هر بیمار باید بر اساس نسخه تعیین شود.

نکته: افزایش خودسرانه تعداد کپسول‌ها می‌تواند احتمال عوارض و مسمومیت دارویی را افزایش دهد.

بهترین زمان مصرف اتوسوکسیمید ۲۵۰؛ صبح یا شب؟

زمان مصرف اتوسوکسیمید به مقدار تجویزشده و شرایط بیمار بستگی دارد.

برخی بیماران دارو را در یک نوبت و برخی دیگر در چند نوبت روزانه مصرف می‌کنند. مهم‌ترین نکته، رعایت نظم و ثابت نگه داشتن فاصله نوبت‌ها طبق نسخه است.

اگر اتوسوکسیمید باعث خواب‌آلودگی یا ناراحتی معده شود، پزشک ممکن است برنامه مصرف را تغییر دهد.

مصرف اتوسوکسیمید ۲۵۰ قبل یا بعد از غذا

اتوسوکسیمید را می‌توان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد.

اگر بیمار پس از مصرف دارو دچار تهوع، دل‌درد یا ناراحتی معده شود، مصرف آن همراه غذا ممکن است تحمل دارو را بهتر کند.

بهتر است بیمار روش مصرف ثابتی داشته باشد و در صورت بروز مشکلات گوارشی، درباره تغییر برنامه مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کند.

اگر یک نوبت کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ را فراموش کنیم چه کنیم؟

اگر بیمار یک نوبت مصرف دارو را فراموش کرد، باید طبق دستور پزشک یا راهنمای دارو عمل کند.

به‌طور کلی:

  • اگر زمان زیادی تا نوبت بعدی باقی مانده است، ممکن است بتواند نوبت فراموش‌شده را مصرف کند.
  • اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، معمولاً باید نوبت فراموش‌شده را کنار بگذارد.
  • برای جبران نوبت فراموش‌شده، دو برابر دارو مصرف نکند.

اگر چند نوبت دارو فراموش شده باشد، بهتر است بیمار برای تنظیم برنامه مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کند.

عوارض کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ چیست؟

اتوسوکسیمید ۲۵۰ مانند سایر داروهای ضدتشنج ممکن است عوارض ایجاد کند. بعضی از این عوارض خفیف هستند، اما برخی دیگر به بررسی پزشکی نیاز دارند.

عوارض شایع یا نسبتاً شایع عبارت‌اند از:

  • تهوع
  • استفراغ
  • دل‌درد
  • کاهش اشتها
  • سردرد
  • سرگیجه
  • خواب‌آلودگی
  • خستگی و بی‌حالی
  • تغییرات خلق‌وخو

اگر عوارض شدید باشند یا فعالیت روزانه بیمار را مختل کنند، باید پزشک را مطلع کنید.

عوارض گوارشی اتوسوکسیمید ۲۵۰؛ تهوع و دل‌درد

عوارض گوارشی از مشکلاتی هستند که ممکن است هنگام مصرف اتوسوکسیمید ایجاد شوند.

این عوارض شامل موارد زیر هستند:

  • تهوع و احساس دل‌آشوبه
  • استفراغ
  • دل‌درد و دل‌پیچه
  • کاهش اشتها
  • ناراحتی معده

مصرف دارو همراه غذا و تنظیم تدریجی مقدار آن طبق نظر پزشک ممکن است به کاهش ناراحتی گوارشی کمک کند.

اگر بیمار به دلیل بی‌اشتهایی وزن کم می‌کند، مکرراً استفراغ دارد یا نمی‌تواند مایعات کافی مصرف کند، باید پزشک را مطلع کنید.

تأثیر اتوسوکسیمید ۲۵۰ بر خواب، تمرکز و رفتار

اتوسوکسیمید ممکن است در برخی بیماران باعث خواب‌آلودگی، خستگی یا کاهش تمرکز شود.

این عوارض در کودکان ممکن است به شکل‌های زیر دیده شوند:

  • خستگی هنگام درس خواندن
  • کاهش تمرکز در کلاس
  • کند شدن انجام تکالیف
  • بی‌حالی در طول روز

در بعضی بیماران، تغییرات رفتاری مانند زودرنجی، بی‌قراری، اضطراب، غمگینی یا پرخاشگری نیز گزارش شده است.

اگر خانواده متوجه تغییر واضح در رفتار، خواب یا وضعیت روحی کودک شد، باید پزشک را مطلع کند.

بروز افسردگی شدید یا افکار آسیب رساندن به خود نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.

عوارض پوستی، خونی و کبدی اتوسوکسیمید ۲۵۰

اگرچه عوارض جدی اتوسوکسیمید شایع نیستند، اما برخی از آن‌ها می‌توانند خطرناک باشند.

عوارض پوستی و حساسیتی:

  • بثورات پوستی گسترده
  • خارش شدید
  • تاول یا پوسته‌ریزی
  • زخم دهان
  • تورم صورت، لب‌ها یا زبان

عوارض خونی:

پشتیبانی تخصصی داروباکس

کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند

ارتباط از طریق پیام‌رسان‌ها
پاسخگویی 24 ساعته | 7 روز هفته

اتوسوکسیمید در موارد نادر می‌تواند باعث اختلال در سلول‌های خونی شود. تب بی‌دلیل، گلودرد شدید، عفونت‌های مکرر، کبودی آسان و خونریزی غیرعادی از علائم هشداردهنده هستند.

عوارض کبدی:

زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، درد شکم یا خستگی شدید و غیرمعمول ممکن است نشانه اختلال کبدی باشد.

در صورت مشاهده علائم حساسیت شدید، تاول پوستی یا نشانه‌های اختلال خونی، بیمار باید فوراً ارزیابی پزشکی شود.

تداخل دارویی کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰

اتوسوکسیمید ممکن است با برخی داروهای ضدتشنج و داروهای دیگر تداخل داشته باشد. این تداخل‌ها می‌توانند غلظت داروها یا احتمال بروز عوارض را تغییر دهند.

برخی داروهایی که بررسی هم‌زمانی آن‌ها اهمیت دارد عبارت‌اند از:

  • والپروات: ممکن است غلظت اتوسوکسیمید را در خون افزایش دهد.
  • فنی‌توئین: مصرف هم‌زمان ممکن است بر غلظت داروها اثر بگذارد.
  • کاربامازپین: ممکن است بر سطح خونی اتوسوکسیمید تأثیر داشته باشد.
  • داروهای خواب‌آور و آرام‌بخش: ممکن است خواب‌آلودگی و سرگیجه را بیشتر کنند.
  • برخی داروهای مؤثر بر سیستم عصبی: ممکن است به بررسی دقیق‌تری نیاز داشته باشند.

بیمار باید پزشک را از مصرف داروهای بدون نسخه، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی نیز مطلع کند.

مصرف اتوسوکسیمید ۲۵۰ در بارداری و شیردهی

مصرف اتوسوکسیمید در دوران بارداری باید با ارزیابی دقیق پزشک انجام شود. اطلاعات مربوط به ایمنی این دارو در بارداری محدود است و پزشک باید خطرات احتمالی دارو را در کنار خطر تشنج کنترل‌نشده بررسی کند.

در دوران بارداری:

  • اگر قصد بارداری دارید، پیش از تغییر دارو با متخصص مغز و اعصاب مشورت کنید.
  • در صورت باردار شدن، دارو را خودسرانه قطع نکنید.
  • پزشک ممکن است نوع دارو، مقدار مصرف و برنامه پایش را بازبینی کند.
  • تشنج کنترل‌نشده نیز می‌تواند برای مادر و جنین خطرناک باشد.

در دوران شیردهی:

اتوسوکسیمید می‌تواند وارد شیر مادر شود. پزشک باید مزایای شیردهی، ضرورت درمان مادر و احتمال بروز عوارض در نوزاد را بررسی کند.

خواب‌آلودگی غیرمعمول، ضعف، کاهش شیر خوردن یا اختلال وزن‌گیری نوزاد باید به پزشک گزارش شود.

مصرف اتوسوکسیمید ۲۵۰ در کودکان و سالمندان

اتوسوکسیمید بیشتر برای درمان تشنج غیابی در کودکان کاربرد دارد؛ اما مقدار مصرف باید بر اساس سن، وزن و پاسخ کودک به درمان تعیین شود.

در طول درمان، پزشک باید موارد زیر را بررسی کند:

  • تعداد حمله‌های تشنجی
  • تغییرات وزن و اشتها
  • وضعیت خواب
  • تمرکز و عملکرد تحصیلی
  • عوارض گوارشی و رفتاری

در سالمندان، احتمال خواب‌آلودگی، سرگیجه و اختلال تعادل ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد. پزشک باید وضعیت عمومی و داروهای هم‌زمان بیمار را بررسی کند.

آیا مصرف اتوسوکسیمید ۲۵۰ به آزمایش خون نیاز دارد؟

بله. پزشک ممکن است پیش از شروع درمان و در طول مصرف اتوسوکسیمید، آزمایش‌هایی برای بررسی وضعیت بیمار درخواست کند.

این بررسی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • شمارش کامل سلول‌های خون (CBC)
  • آزمایش عملکرد کبد
  • بررسی عملکرد کلیه در صورت نیاز
  • اندازه‌گیری سطح خونی اتوسوکسیمید در شرایط خاص

بررسی سلول‌های خون اهمیت دارد؛ زیرا این دارو در موارد نادر می‌تواند باعث اختلالات خونی شود.

اگر بیمار دچار تب، گلودرد شدید، عفونت مکرر، کبودی یا خونریزی غیرعادی شود، پزشک ممکن است آزمایش خون فوری درخواست کند.

قطع ناگهانی کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ چه عوارضی دارد؟

قطع ناگهانی اتوسوکسیمید ممکن است باعث برگشت تشنج یا افزایش تعداد حمله‌ها شود.

حتی اگر بیمار مدت زیادی تشنج نداشته باشد، نباید بدون نظر پزشک مصرف دارو را متوقف کند.

اگر پزشک تصمیم بگیرد درمان را پایان دهد، معمولاً مقدار دارو را به‌تدریج کاهش می‌دهد. سرعت کاهش به مدت درمان، مقدار مصرف و وضعیت بیمار بستگی دارد.

زمان اثر و مدت ماندگاری اتوسوکسیمید ۲۵۰ در بدن

زمان مشاهده اثر اتوسوکسیمید در بیماران مختلف یکسان نیست. بعضی افراد ممکن است در روزهای نخست کاهش حمله‌ها را تجربه کنند؛ اما در برخی بیماران، کنترل مناسب تشنج به چند هفته زمان و تنظیم تدریجی مقدار دارو نیاز دارد.

نیمه‌عمر اتوسوکسیمید در بزرگسالان معمولاً حدود ۵۰ تا ۶۰ ساعت گزارش می‌شود. نیمه‌عمر به مدت زمانی گفته می‌شود که طول می‌کشد مقدار دارو در خون به نصف کاهش یابد.

این زمان در کودکان ممکن است کوتاه‌تر باشد و به شرایط بدن و داروهای هم‌زمان نیز بستگی دارد.

مقایسه اتوسوکسیمید ۲۵۰ با والپروات و لاموتریژین

اتوسوکسیمید، والپروات و لاموتریژین از داروهایی هستند که ممکن است در درمان برخی انواع تشنج استفاده شوند؛ اما کاربرد آن‌ها یکسان نیست.

اتوسوکسیمید:

  • گزینه مهم برای تشنج غیابیِ تنها
  • کاربرد گسترده در کودکان مبتلا به صرع غیابی
  • مناسب نبودن برای کنترل تشنج تونیک‌ـ‌کلونیک به‌تنهایی

والپروات:

  • ممکن است در بیمارانی که چند نوع تشنج دارند کاربرد داشته باشد.
  • عوارض و محدودیت‌های خاص خود را دارد.
  • در دختران و زنان دارای امکان بارداری، به دلیل خطر آسیب به جنین محدودیت‌های مهمی دارد.

لاموتریژین:

  • ممکن است در برخی بیماران مبتلا به تشنج غیابی استفاده شود.
  • برای بعضی انواع دیگر تشنج نیز کاربرد دارد.
  • باید با افزایش تدریجی مقدار مصرف شروع شود.

انتخاب دارو به نوع تشنج، سن، جنسیت، احتمال بارداری، بیماری‌های همراه و پاسخ بیمار به درمان بستگی دارد.

اتوسوکسیمید ۲۵۰ ایرانی یا خارجی؛ آیا تفاوتی دارند؟

اتوسوکسیمید ممکن است با نام‌های تجاری و تولیدکنندگان مختلف عرضه شود. تفاوت نام تجاری یا کشور سازنده به‌تنهایی نشان‌دهنده بهتر یا ضعیف‌تر بودن دارو نیست.

هنگام انتخاب فرآورده باید به موارد زیر توجه کرد:

  • ماده مؤثره و مقدار آن
  • شکل دارویی و کیفیت محصول
  • اعتبار تولیدکننده
  • تاریخ انقضا و شرایط نگهداری

تغییر برند یا شکل دارویی باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود. در داروهای ضدتشنج، نظم مصرف و استفاده از فرآورده مناسب اهمیت زیادی دارد.

پرسش‌های پرتکرار درباره کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰

آیا کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ همان زارونتین است؟

زارونتین یکی از نام‌های تجاری اتوسوکسیمید است. ماده مؤثره آن اتوسوکسیمید است و برای کنترل تشنج غیابی استفاده می‌شود.

آیا اتوسوکسیمید ۲۵۰ برای تشنج غیابی کودکان مناسب است؟

بله. اتوسوکسیمید یکی از داروهای مهم برای درمان تشنج غیابی کودکان است. بااین‌حال، تشخیص نوع تشنج و تعیین مقدار مصرف باید توسط متخصص انجام شود.

آیا اتوسوکسیمید ۲۵۰ برای تشنج بزرگ هم استفاده می‌شود؟

خیر. اتوسوکسیمید به‌تنهایی برای کنترل تشنج تونیک‌ـ‌کلونیک مناسب نیست. اگر بیمار علاوه بر تشنج غیابی، حمله‌های دیگری نیز داشته باشد، پزشک ممکن است داروی متفاوتی تجویز کند.

آیا کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ باعث خواب‌آلودگی می‌شود؟

بله. خواب‌آلودگی، خستگی و سرگیجه از عوارض احتمالی این دارو هستند. اگر این علائم شدید باشند یا فعالیت روزانه بیمار را مختل کنند، باید به پزشک اطلاع داده شوند.

اتوسوکسیمید ۲۵۰ چند روزه اثر می‌کند؟

زمان اثر دارو در افراد مختلف متفاوت است. برخی بیماران در روزهای نخست کاهش حمله‌ها را تجربه می‌کنند، اما برای کنترل مناسب تشنج ممکن است چند هفته زمان لازم باشد.

آیا اتوسوکسیمید ۲۵۰ باعث کاهش وزن می‌شود؟

کاهش اشتها و ناراحتی گوارشی از عوارض احتمالی این دارو هستند و ممکن است در بعضی بیماران به کاهش وزن منجر شوند. هرگونه تغییر وزن قابل‌توجه، به‌ویژه در کودکان، باید بررسی شود.

آیا اتوسوکسیمید ۲۵۰ اعتیادآور است؟

خیر. اتوسوکسیمید داروی مخدر نیست و وابستگی اعتیادی ایجاد نمی‌کند. بااین‌حال، مصرف منظم آن برای کنترل تشنج اهمیت دارد و قطع ناگهانی ممکن است باعث برگشت حمله‌ها شود.

آیا می‌توان اتوسوکسیمید ۲۵۰ را ناگهانی قطع کرد؟

خیر. قطع ناگهانی دارو ممکن است باعث برگشت یا افزایش تشنج شود. اگر بیمار به قطع درمان نیاز داشته باشد، پزشک معمولاً مقدار دارو را به‌تدریج کاهش می‌دهد.

آیا می‌توان اتوسوکسیمید ۲۵۰ را همراه والپروات مصرف کرد؟

در بعضی بیماران پزشک ممکن است این دو دارو را هم‌زمان تجویز کند. بااین‌حال، والپروات می‌تواند غلظت اتوسوکسیمید را افزایش دهد؛ بنابراین پزشک باید وضعیت بیمار و احتمال بروز عوارض را بررسی کند.

آیا اتوسوکسیمید ۲۵۰ روی کبد و خون اثر می‌گذارد؟

در موارد نادر، این دارو می‌تواند باعث اختلالات خونی یا مشکلات کبدی شود. به همین دلیل پزشک ممکن است آزمایش خون و بررسی عملکرد کبد را درخواست کند.

جمع‌بندی

کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ میلی‌گرم یک داروی ضدتشنج است که بیشتر برای کنترل تشنج غیابی، به‌ویژه در کودکان، استفاده می‌شود. این دارو با کاهش فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز به کمتر شدن تعداد حمله‌ها کمک می‌کند.

قدرت ۲۵۰ میلی‌گرمی کپسول به معنی مقدار مصرف روزانه نیست. پزشک باید مقدار مصرف را بر اساس سن، وزن، نوع تشنج و پاسخ بیمار به درمان تعیین کند.

اتوسوکسیمید ممکن است عوارضی مانند تهوع، خواب‌آلودگی، کاهش اشتها و خستگی ایجاد کند. همچنین در موارد نادر احتمال اختلالات خونی و واکنش‌های پوستی شدید وجود دارد.

مصرف منظم، پرهیز از قطع ناگهانی و پیگیری پزشکی، نقش مهمی در ایمنی و موفقیت درمان با اتوسوکسیمید دارند.