موارد مصرف قرص ایزیکام ۱۰۰/۲۵ میلی‌گرم

قرص ایزیکام 100/25 میلی گرم ISICOM 100 Tablet 100/25 mg حاوی دو ماده مؤثره لوودوپا ۱۰۰ میلی‌ گرم و کاربیدوپا ۲۵ میلی‌ گرم است. این ترکیب برای افزایش فعالیت دوپامین در مغز و کنترل برخی علائم حرکتی ناشی از اختلالات سیستم دوپامینرژیک به کار می‌رود.

لوودوپا پیش‌ساز دوپامین است و پس از عبور از سد خونی‌مغزی، در مغز به دوپامین تبدیل می‌شود. کاربیدوپا از تبدیل زودهنگام لوودوپا به دوپامین در بافت‌های خارج از مغز جلوگیری می‌کند؛ در نتیجه، مقدار بیشتری از لوودوپا به مغز می‌رسد و برخی عوارض محیطی مانند تهوع و استفراغ کاهش می‌یابند.

موارد مصرف تأییدشده لوودوپا/کاربیدوپا

۱. درمان بیماری پارکینسون ایدیوپاتیک

مهم‌ترین کاربرد قرص ایزیکام 100/25 میلی گرم ، کنترل علائم حرکتی بیماری پارکینسون است. در این بیماری، سلول‌های عصبی تولیدکننده دوپامین در بخشی از مغز به‌تدریج کاهش می‌یابند و کمبود دوپامین باعث اختلال در کنترل حرکات می‌شود.

لوودوپا با تبدیل‌شدن به دوپامین در مغز، به بهبود علائم حرکتی کمک می‌کند. کاربیدوپا نیز با کاهش تجزیه محیطی لوودوپا، اثربخشی درمان را افزایش می‌دهد و می‌تواند احتمال تهوع و استفراغ ناشی از آن را کمتر کند.

پزشک ممکن است این دارو را برای کنترل علائمی مانند موارد زیر تجویز کند:

  • برادی‌کینزی: کندی حرکت و دشواری در شروع یا انجام حرکات
  • لرزش در حالت استراحت: لرزش اندام‌ها هنگام بی‌حرکت‌بودن
  • سفتی عضلانی: افزایش مقاومت عضلات در برابر حرکت
  • دشواری در راه‌رفتن و انجام فعالیت‌های روزمره ناشی از علائم حرکتی پارکینسون

لوودوپا/کاربیدوپا یکی از مؤثرترین درمان‌های دارویی برای علائم حرکتی پارکینسون است؛ بااین‌حال، انتخاب آن به‌عنوان درمان اولیه یا زمان شروع مصرف باید با توجه به سن، شدت علائم، وضعیت عملکردی و شرایط بیمار انجام شود.

در طول درمان، احتمال بروز عوارضی مانند حرکات غیرارادی (دیسکینزی)، نوسانات حرکتی، توهم یا افت فشار خون وضعیتی وجود دارد. به همین دلیل، مقدار دارو باید بر اساس پاسخ بیمار و تحت نظر متخصص مغز و اعصاب تنظیم شود.

۲. درمان پارکینسونیسم پس از آنسفالیت

آنسفالیت به التهاب بافت مغز گفته می‌شود. در برخی افراد، پس از ابتلا به آنسفالیت ممکن است اختلالات حرکتی شبیه بیماری پارکینسون باقی بماند که به آن پارکینسونیسم پس از آنسفالیت گفته می‌شود.

در این وضعیت، لوودوپا/کاربیدوپا می‌تواند برای کنترل علائمی مانند کندی حرکت، سفتی عضلات و لرزش تجویز شود. میزان پاسخ به درمان به نوع و شدت آسیب عصبی و وضعیت بیمار بستگی دارد.

۳. درمان پارکینسونیسم ناشی از مسمومیت با مونوکسید کربن یا منگنز

مسمومیت با مونوکسید کربن یا منگنز در برخی شرایط می‌تواند به ساختارهای عصبی مرتبط با کنترل حرکت آسیب برساند و علائمی شبیه پارکینسون ایجاد کند.

لوودوپا/کاربیدوپا در درمان علامتی پارکینسونیسم ناشی از این مسمومیت‌ها کاربرد دارد و ممکن است به کاهش سفتی عضلات، کندی حرکت و سایر اختلالات حرکتی کمک کند.

پشتیبانی تخصصی داروباکس

کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند

ارتباط از طریق پیام‌رسان‌ها
پاسخگویی 24 ساعته | 7 روز هفته

البته پاسخ بیماران یکسان نیست و این دارو جایگزین درمان مسمومیت یا اقدامات لازم برای جلوگیری از آسیب بیشتر نمی‌شود. تشخیص علت پارکینسونیسم و انتخاب درمان باید توسط پزشک انجام شود.

موارد مصرف خارج از برچسب یا کاربردهای تخصصی لوودوپا/کاربیدوپا

۱. درمان سندرم پاهای بی‌قرار

سندرم پاهای بی‌قرار اختلالی عصبی است که با احساس ناخوشایند در پاها و میل شدید به حرکت‌دادن آن‌ها همراه می‌شود. علائم معمولاً هنگام استراحت یا شب‌ها تشدید می‌شوند و ممکن است خواب فرد را مختل کنند.

لوودوپا/کاربیدوپا می‌تواند در برخی بیماران به‌صورت کوتاه‌مدت و موردی، علائم این سندرم را کاهش دهد؛ اما به دلیل احتمال بروز پدیده تقویت علائم یا Augmentation، مصرف روزانه و طولانی‌مدت آن برای درمان معمول سندرم پاهای بی‌قرار توصیه نمی‌شود.

در پدیده تقویت، علائم بیماری ممکن است:

  • زودتر از ساعات معمول روز آغاز شوند.
  • با شدت بیشتری بروز کنند.
  • پس از مدت کوتاه‌تری از استراحت ظاهر شوند.
  • به بخش‌های دیگر بدن، مانند دست‌ها، گسترش پیدا کنند.

راهنمای انجمن پزشکی خواب آمریکا (AASM) در سال ۲۰۲۵، استفاده روتین از لوودوپا برای سندرم پاهای بی‌قرار توصیه نمی‌شود. در برخی شرایط خاص، پزشک ممکن است مصرف کوتاه‌مدت آن را با درنظرگرفتن خطر تشدید علائم بررسی کند.

۲. درمان دیستونی پاسخ‌دهنده به دوپامین یا بیماری سگاوا

بیماری سگاوا (Segawa disease) یک اختلال حرکتی نادر است که معمولاً زمینه ژنتیکی دارد و می‌تواند با دیستونی، اختلال راه‌رفتن و تغییر شدت علائم در ساعات مختلف روز همراه باشد.

در این بیماری، اختلال در مسیرهای تولید دوپامین باعث بروز مشکلات حرکتی می‌شود. لوودوپا می‌تواند در بسیاری از بیماران پاسخ درمانی قابل‌توجهی ایجاد کند و به بهبود راه‌رفتن، وضعیت اندام‌ها و کنترل حرکات غیرارادی کمک کند.

درمان معمولاً با مقدار کم آغاز و بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می‌شود. برخلاف بیماری پارکینسون، بیماران مبتلا به دیستونی پاسخ‌دهنده به دوپامین ممکن است با دوزهای پایین لوودوپا برای مدت طولانی پاسخ پایدار داشته باشند؛ بااین‌حال، پاسخ و احتمال عوارض باید همچنان تحت نظر متخصص مغز و اعصاب، به‌ویژه متخصص مغز و اعصاب کودکان، ارزیابی شود.

۳. کنترل حرکات دوره‌ای اندام در خواب

اختلال حرکات دوره‌ای اندام در خواب (Periodic Limb Movement Disorder یا PLMD) با حرکات تکراری و غیرارادی اندام‌ها، به‌ویژه پاها، در طول خواب مشخص می‌شود. این حرکات ممکن است باعث اختلال در کیفیت خواب و خواب‌آلودگی روزانه شوند.

لوودوپا در گذشته برای کاهش این حرکات در برخی بیماران استفاده می‌شد؛ اما امروزه شواهد کافی برای توصیه به مصرف روتین آن وجود ندارد. همچنین احتمال بروز پدیده تقویت علائم و سایر عوارض حرکتی، استفاده طولانی‌مدت از آن را محدود می‌کند.

درمان PLMD باید پس از بررسی علت حرکات، وضعیت خواب، داروهای مصرفی و بیماری‌های همراه توسط پزشک انجام شود. همچنین باید توجه داشت که PLMD با سندرم پاهای بی‌قرار یکسان نیست و درمان این دو اختلال لزوماً مشابه نیست.