بستن
0 محصول
مشاهده سبد خرید
تب دنگی چیست؟ علائم، روشهای انتقال و راههای پیشگیری
تب دنگی چیست؟
تب دنگی یک بیماری ویروسی است که توسط چهار نوع ویروس دنگی ایجاد میشود. این بیماری بیشتر از طریق نیش پشههای آلوده جنس Aedes، بهویژه Aedes aegypti، به انسان منتقل میشود.
دنگی بیشتر در مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری دیده میشود. بیشتر مبتلایان بدون علامت هستند یا بیماری خفیفی دارند، اما در برخی افراد ممکن است بیماری به دنگی شدید تبدیل شود.
راه انتقال تب دنگی چیست؟
دنگی عمدتاً از طریق نیش پشه آلوده منتقل میشود. پشههای ناقل معمولاً در داخل و اطراف محل زندگی انسان فعالیت میکنند و میتوانند در طول روز نیز نیش بزنند.
دنگی معمولاً بهصورت مستقیم از فردی به فرد دیگر منتقل نمیشود. بااینحال، فرد مبتلا میتواند در دوره وجود ویروس در خون، پشه را آلوده کند و پشه آلوده نیز ویروس را به فرد دیگری منتقل کند.
انتقال ویروس از مادر به جنین نیز ممکن است، بهخصوص اگر مادر در دوران بارداری به دنگی مبتلا شود.
آیا ابتلا به دنگی فقط یک بار اتفاق میافتد؟
خیر. چهار نوع اصلی ویروس دنگی وجود دارد. ابتلا به یکی از آنها معمولاً ایمنی طولانیمدت در برابر همان نوع ایجاد میکند، اما فرد همچنان میتواند به انواع دیگر ویروس دنگی مبتلا شود.
به همین دلیل، امکان ابتلا به دنگی بیش از یک بار در طول زندگی وجود دارد.
علائم تب دنگی چیست؟
نشانه ی تب دنگی معمولاً چند روز پس از عفونت ظاهر میشوند و اغلب ۲ تا ۷ روز ادامه دارند.
علائم شایع عبارتاند از:
- تب بالا
- سردرد شدید
- درد پشت چشمها
- درد عضلانی و مفصلی
- بدندرد
- تهوع و استفراغ
- بثورات پوستی
- تورم غدد لنفاوی
بیشتر افراد مبتلا به دنگی بدون عارضه جدی بهبود پیدا میکنند.
دنگی شدید چیست؟
دنگی شدید شکل خطرناک بیماری است و ممکن است باعث نشت شدید مایعات از عروق، شوک، خونریزی شدید یا آسیب اندامها شود.
علائم هشداردهنده دنگی شدید
در صورت بروز علائم زیر باید سریعاً به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کرد:
- درد شدید شکم
- استفراغ مداوم
- خونریزی از بینی یا لثه
- وجود خون در استفراغ یا مدفوع
- بیحالی شدید یا بیقراری
- تنفس سریع
- پوست سرد و رنگپریده
- تشنگی شدید
- کاهش سطح هوشیاری
علائم هشداردهنده ممکن است زمانی ظاهر شوند که تب در حال کاهش یا برطرف شدن است؛ بنابراین کاهش تب همیشه به معنی پایان خطر نیست.
نحوه تشخیص تب دنگی
علائم دنگی ممکن است شبیه بیماریهایی مانند چیکونگونیا، زیکا و برخی عفونتهای دیگر باشد. به همین دلیل، تشخیص قطعی ممکن است به آزمایش خون نیاز داشته باشد.
پزشک با توجه به علائم، سابقه سفر یا زندگی در مناطق در معرض خطر و زمان شروع بیماری، آزمایش مناسب را درخواست میکند.
درمان تب دنگی چیست؟
برای دنگی درمان ضدویروسی اختصاصی وجود ندارد و درمان بیشتر بهصورت حمایتی انجام میشود.
در موارد خفیف معمولاً توصیه میشود:
- استراحت کافی داشته باشید.
- مایعات کافی مصرف کنید.
- برای کاهش تب و درد، در صورت مناسب بودن شرایط، از استامینوفن استفاده کنید.
- از مصرف خودسرانه آسپرین و ایبوپروفن و سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خودداری کنید، زیرا ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند.
در موارد شدید ممکن است بستری شدن و مراقبت پزشکی دقیق لازم باشد.
چگونه از تب دنگی پیشگیری کنیم؟
مهمترین راه پیشگیری، جلوگیری از گزش پشه و کاهش محلهای تکثیر آن است.
برای کاهش خطر گزش پشه:
- لباس آستینبلند و شلوار بلند بپوشید.
- از مواد دافع حشرات مناسب استفاده کنید.
- روی پنجرهها و درها توری نصب کنید.
- در صورت امکان از تهویه مطبوع استفاده کنید.
- آب راکد داخل گلدانها، سطلها، ظروف و سایر وسایل را مرتب تخلیه کنید.
- در صورت نیاز از پشهبند استفاده کنید.
واکسن تب دنگی
واکسنهای دنگی در برخی کشورها مورد استفاده قرار میگیرند و شرایط استفاده از آنها بر اساس سن، کشور، سابقه ابتلا به دنگی و میزان شیوع بیماری متفاوت است.
بنابراین، استفاده از واکسن باید طبق توصیه پزشک و دستورالعملهای بهداشتی کشور محل زندگی انجام شود.
اگر به دنگی مبتلا شدیم چه کنیم؟
در صورت بروز علائم دنگی، بهویژه پس از سفر یا اقامت در منطقهای که بیماری در آن شایع است، باید با پزشک مشورت کنید.
استراحت، مصرف مایعات کافی و کنترل تب و درد از اقدامات مهم در موارد خفیف است.
در صورت بروز درد شدید شکم، استفراغ مداوم، خونریزی، ضعف شدید، تنفس سریع یا کاهش سطح هوشیاری باید فوراً به مرکز درمانی مراجعه شود.
آیا تب دنگی واگیردار است؟
دنگی معمولاً مانند سرماخوردگی یا آنفلوآنزا مستقیماً از فردی به فرد دیگر منتقل نمیشود و مسیر اصلی انتقال آن نیش پشه آلوده است.
بااینحال، فرد مبتلا میتواند پشه را آلوده کند و پشه آلوده نیز بیماری را به افراد دیگر منتقل کند.
آیا تب دنگی کشنده است؟
بیشتر موارد دنگی خفیف هستند و بیمار بهبود پیدا میکند. بااینحال، دنگی شدید میتواند باعث شوک، خونریزی شدید، آسیب اندامها و در مواردی مرگ شود.
تشخیص زودهنگام، پیگیری مناسب و دریافت مراقبت پزشکی بهموقع نقش مهمی در پیشگیری از عوارض شدید بیماری دارد.
